Tije Domburg (1947)

Tije Domburg maakte na het verlaten van de Rietveld Academie (1968-1973) jarenlang uitsluitend keramische vormen: witte objekten en wandreliëfs opgebouwd uit cylinders of blokken. In de tachtiger jaren voerde hij de en onderzocht hij -opnieuw- licht en schaduwwerking, ritme, en het ontleden en opbouwen in elementen in reliëfs van wit papier. Het ging daarbij altijd om de ordening van grote aantallen kleine elementen/bouwstenen waarbij het totaal meer werd dan de som der delen. Ondanks hun sobere constructivistische karakter hielden zijn werken uit die jaren altijd een enigszins lyrische ondertoon.
Rond 1990 vertaalt zijn behoefte aan ordening en rangschikking van grote aantallen zich letterlijk in cijfers en getallen. Het cijfer als bouwelement, maar ook als middel om de oneindige en ongrijpbare werkelijkheid te vatten. "De macht van het getal". Tegelijkertijd deed kleur haar intrede in zijn werk.

Sinds ongeveer 2000 gebruikt Domburg de letters ACGT (die staan voor de basen waaruit DNA is opgebouwd) als bouwstenen voor kleurrijke tableaux. Ze illustreren zijn fascinatie voor het menselijk genoom, en de gegevens en de verwachtingen die daar uit voortkomen. Hij begon aan de verbeelding van zijn persoonlijke genoom, een DNA-zelfportret bestaande uit een bijna (oneindige) reeks tableaux met daarin de 3 miljard basen van het menselijk genoom in 30.000 genen. Omstreeks 2114 (geen typefout) hoopt hij dat werk te voltooien.

Speciaal voor het 5-jarig jubileum van galerie Wit maakte Domburg een tableau in voor zijn huidige werk  kenmerkende vormen en kleuren,  met als bouwstenen ditmaal het woord WIT. De kleur wit komt niet in het werk voor, maar wèl het woord, in allerlei kleuren. Het werk verwijst zo naar Magrittes schilderij "Ceci n`est pas une pipe", maar ook naar de galerie die kleurrijker is dan de naam doet vermoeden.